De wintertriathlon (25 oktober) 2008 in Assen

Door: Martin van Dijkhuizen

In 2007 wilde ik al meedoen aan de wintertriatlon in Assen (10 km lopen, 50 km fietsen, 20 km schaatsen), maar toen ging het helaas niet door. In 2008 schreef ik me ruim van te voren in. Ik keek echt naar de wintertriathlon uit.

In de vorm van mijn leven in 2007
Vanaf eind september schaatste ik twee keer in de week op de Vechtse banen mijn rondjes. Ik had net een PR op de tien km gelopen en over het fietsen maak ik me nooit zorgen. Er zijn bij zo’n evenement altijd genoeg deelnemers, die mij uit de wind houden: “Wie niet sterk is, moet stayeren.” Daarnaast had ik een week lang gezond gegeten en op donderdag voor de wedstrijd besloot ik tot aan de start geen alcohol meer te drinken. Kortom, ik was fit en in de vorm van mijn leven. Dit moest een mooie eerste wintertriatlon worden.
De avond voor de wedstrijd pakte ik mijn tas en vroeg ik me af of ik eigenlijk wel een startbewijs had gekregen. Na een telefoontje met de organisatie bleek, dat ik vergeten was om me in te schrijven en dat het niet meer mogelijk was om nog mee te doen. Erg jammer, maar volgend seizoen beter. Read more »

Maar waarom dan?!

Door: Laurens Miserus

Sinds december 2007 heeft mijn (sport-)leven min of meer in het teken gestaan van de hele triathlon van Almere. Een vraag, die mij meerdere keren gesteld is in die periode, is er één die velen van jullie (triatleten) ongetwijfeld kennen: Maar waarom dan?! Waarom zou je zo hard trainen, niet drinken, niet feesten, en al die andere dingen laten om je minimaal 12 uur lang helemaal af te matten? De meeste vragenstellers sporten zelf weinig of niet en kijken al tegen een half uurtje joggen op.

Alleen en op jezelf
Dus leg dan maar eens uit hoe heerlijk het voelt. De bijna hypnotiserende rust, die je voelt als je in het water ligt. De in je hoofd bijna epische tochten op de fiets, die je over wegen voert naar provincies en plekken die je nauwelijks kende, terwijl je rivieren oversteekt, bossen doorkruist en steden passert. Voor het eerst eigenlijk echt geniet je van wat het Hollandse landschap te bieden heeft. De vrijheid die je voelt, als je alleen en op jezelf, puur op je eigen lichaamskracht enkele uren kan blijven lopen, waarheen je wilt en hoe snel je wilt, meer en meer van de endorfine genietend die je lichaam langzaam aanmaakt tijdens deze jullie bekende inspanningen. En uiteraard, het is, toegegeven, ook de pijnen die je overwint, uitputtingsslagen waarin je zegeviert. Read more »

May en Monica maken hun debuut op een hele triathlon in Embrun in de Franse Alpen op 15 augustus.

Het was een spannende week: de dagen voor de wedstrijd rustig aandoen, maar wel in beweging blijven. Je wilt je optimaal voorbereiden, maar hoe moet dat? Heel het plaatsje Embrun zat vol triatleten, een apart gezicht. Er deden ruim 1100 mensen mee met de hele afstand. Iedere keer dat we bij het meer kwamen, zwommen wel vijf tot tien mensen in wetsuit rondjes. Overal fietsers met ligsturen, die je met een vragende blik aankeken om te achterhalen of je ook mee zou gaan doen. De hele week weerberichten in de gaten houden, verschillende geluiden over de vrijdag.

Een ideale hotelkamer voor de voorbereiding
Donderdagochtend verhuizen Jan en ik van de camping naar een fantastisch hotel: een kasteeltje, dat recentelijk helemaal gerestaureerd is. Wij slapen in een ronde torenkamer. Onze kamer lijkt wel een appartement, want we hebben ook nog een tweede slaapkamer. Ideaal om onze spulletjes goed uit te zoeken voor de wedstrijd. Jan in de ene kamer, ik in andere. In de middag arriveren mijn ouders, met wie we later naar het start/finish terrein van de triatlon rijden. Wij moeten daar onze fietsen inleveren en op de briefing wachten. Monica en Dirk (deelnemers) en Jeroen en Saskia (supporters) zijn er ook. Erg leuk, zo kunnen mijn ouders de andere Hellas deelnemers en supporters zien. Read more »

Wat een topweekend!

Door׃ Kate Napier

In het weekend van 20 tot 22 juni was het weer tijd voor de triatlonwedstrijden van Stein. Na haar debuut op de Flitstriatlon in Nijkerk had Kate de smaak te pakken. Hoewel ze eerst van plan was om samen met Erica als supporters-duo af te reizen naar Stein, begon het zo te kriebelen, dat ze zich samen met Kate Erica (zwemster) en Eelco (fietsbikkel) heeft ingeschreven als Trio “Hellas Supporters” op de 1/8ste triathlon. Lees haar verslag over het debuut als lid van een trio in Stein.

Een vaste stek voor Hellas en Aloha
Vrijdagavond reed ik met Erica en Jeanette naar Stein in Zuid Limburg. Onderweg werden we tijdens het filerijden ingehaald door Martijn en Rina. Zij maken niet alleen snelheid maken op de triathlon!
Even later arriveerden we op het voetbalveld in Stein, waar we gedurende het weekend konden kamperen samen met andere triatleten. Achteraan op het veld is de vaste stek voor Hellas en Aloha (de triatlonclub uit Enschede). Daar werden we hartelijk begroet door enkele vroegkomers. We hebben de tent opgezet, nog even een praatje gemaakt in het donker, en gingen vervolgens op tijd naar bed.
Zaterdagochtend ben ik met mijn tentgenoten (Erica, Jeanette en Martine) thee en koffie gaan drinken in het centrum van Stein. We kwamen terug met drie klapstoeltjes van de Blokker, oranje schmink voor het voetbal van die avond en toiletpapier (altijd handig)! Read more »