Wij bij Hellas hebben leden die van allerlei activiteiten buiten de trainingen organiseren. (zie mijn onderschrift bijvoorbeeld). Zo organiseerd Marco Puik vandaag een langlaufclinic. Met hulp van Kees & Thijs was het een groot succes! Dik 50 man/vrouw (niet alleen Hellassers) stonden om 10:00 uur klaar in het Doornse Gat. Na een uurtje warming-up en theorie- & praktijkles gingen we voor een flinke glijpartij van start. Er waren een hoop Hellassers komen opdagen dus kleurde het spul flink geel-zwart.
Hier een link naar de foto’s, ook andere deelnemers van bijvoorbeeld de triathlonvereniging uit Veenendaal kunnen hier kijken of ze op de foto staan.

Na afloop nadat iedereen per auto is weggeglibberd ging ik nog een stukje hardlopen door de sneeuw. Toen ik terugkwam bij de auto werd ik aangesproken door een jongeman die vertelde dat hij van BNR Nieuwsradio was en of hij mij mocht intervieuwen en of ik net was wezen langlaufen. Kortom, als je maandagochtend 21 december tussen 06:00 en 09:30 uur afstemt op BNR Nieuwsradio zal je mij voorbij horen komen, met flink wat reclame voor Hellas offcourse!!! Via BNR Nieuwsradio kun je ook e.e.a. downloaden (media archief)

Kortom, het was een topdag in de sneeuw!

Voor in de agenda: zondag 8 augustus 2010: de 3-de Kromme Rijn Zwem Marathon van Wijk Bij Duurstede via de Kromme Rijn naar de binnenstad van Utrecht, 27 kilometer stroomafwaarts zwemmen.

Meer info op Hyves of mail.

Ooit werd ik gevraagd om af en toe bijdragen te leveren aan de site van de wielrenbond voor studenten. Of zoiets. Het liep, net als nu, tegen de winter dus het leek me zinvol om iets te schrijven over vocht, dorst en drinken bij koude. En welke misverstanden daarover zijn.

Nu dacht ik altijd dat studenten van nature progressief zijn en open staan voor nieuwe inzichten. Helaas. Mijn bijdrage werd als pure nonsens afgedaan en na wat ingezonden brieven werd om een nieuwe bijdrage nooit meer gevraagd. Dit maakt je hopelijk nieuwsgierig naar die ‘nieuwe’ inzichten. En stiekem hoop ik dat je allang op de hoogte was van het nut van volle bidons. Zelfs in de winter.

Het nadeel van de winter is dat het soms zo koud is dat de isotone dorstlesser in je bidons bevriest. (ik ga er even vanuit dat je niet met water maar met dorstlesser fietst, zie vorige bijdrage) De belangrijkste tip is dan ook dat je voor je weggaat voldoende hebt gedronken en na de training al een grote bidon met dorstlesser hebt klaar staan.

Wanneer je aan een georganiseerde mountainbiketocht mee doet, heb je het geluk dat je halverwege wat kunt drinken. Bij grote pech is er echter alleen warme soep. Ik kan me voorstellen dat de vrijwilligers bij een verzorgingspost graag soep schenken. Dan blijven ze zelf een beetje warm. Voor iemand die meedoet aan een tochtje werkt het echter averechts.

De gemiddelde toertochtrijder kleedt zich goed en is binnen een kilometer warmgereden. In feite heb je dan ook evenveel vocht nodig als in de zomer. Heel koud water is niet aanlokkelijk om te drinken maar is te doen. Het staat de opname in je lichaam niet in de weg. Wanneer je bidons echter na een half uurtje bevroren zijn ben je afhankelijk van de verzorgingspost. Wanneer ze dan alleen maar soep hebben loop je meer kans op een vochttekort dan in de zomer. Soep is zo zout als zeewater en te hypertoon. Dit zal vocht aan je lichaam onttrekken. Je krijgt nog meer dorst en je hebt nog meer vocht nodig.

Beneden het vriespunt is een camelbag op je warme rug een goed idee want dat halve litertje wat je mee kan nemen in je achterzak is veel te weinig. In je bidons of camelbag kun je het beste een dorstlesser doen (60 gram koolhydraten per liter). Een extra voordeel is dat de koolhydraten vriespuntverlagend werken waardoor je dorstlesser minder snel bevriest. In de winter is een 500-750 ml per uur voldoende, afhankelijk van je intensiteit. Dat betekent misschien dat je extra vocht bij de verzorgingspost moet pakken. Ik hoop voor je dat ze dan warme thee in plaats van hete soep hebben. De grootste kritiek van de studenten was overigens dat zoveel drinken in de winter overdreven was. En dat water prima voldeed. Ik zou liever zeggen, drink zoveel mogelijk, desnoods water!

Hellas Triathlon heeft gisteren de finale van de NTB-verenigingscompetitie gewonnen!

In totaal 20 verenigingen uit heel Nederland deden gisteren mee in de finale van de verenigingscompetitie 2009. Zij hadden zich weten te plaatsen door veel punten te behalen in verschillende regiowedstrijden. Een van de gekwalificeerde verenigingen was Hellas Triathlon uit Utrecht. Na de nipte tweede plaats van vorig jaar was iedereen er op gebrand om deze keer wel met het goud naar huis te gaan. Er kon worden meegestreden in verschillende leeftijdscategoriën en hieruit bleek heel duidelijk dat breedtesport bij ons goed vertegenwoordigd is. Vooral de vrouwen wisten de nodige punten binnen te halen door alle drie de ereplaatsen binnen te slepen.

De einduitslag liet nog even op zich wachten maar uiteindelijk was het Hellas Utrecht die met een kleine voorsprong alle andere verenigingen van Nederland achter zich wist te laten. Hellas Triathlon mag zich nationaal verenigingskampioen 2009 noemen en ontvangt de daarbij behorende wisselbeker.

Zie ook het bericht op www.nedtriathtlonbond.org

Dirk Wijnalda van Hellas Triathlon stond zaterdag 29 augustus aan de start van het Open Nederlands
Kampioenschap in Almere. De wedstrijd, een hele triatlon, ging over 3,8 kilometer zwemmen, 180 kilometer fietsen en afsluitend een marathon lopen van ruim 42 kilometer. Dirk, die vorig jaar nog tweede was op het NK, behoorde tot de favorieten voor de Nederlandse titel. Het herfstachtige weer in de polder zorgde voor een zware wedstrijd. Het zwemmen in het onstuimige Gooimeer was voor veel atleten een ware beproeving, zo ook voor Dirk, hij moest flink wat minuten toegeven op de koplopers en ruim 8 minuten op de eerste Nederlander Dave Rost.
Hij wist zich echter goed te herstellen bij het fietsonderdeel. Op z’n door Rijwielpaleis Bilthoven gesponsorde en aangepaste tijdritfiets wist hij van plaats 29 naar een 7e positie op te rukken met nog
slechts twee Nederlanders voor hem.
Met nog een marathon te gaan was er nog altijd kans op de titel voor Dirk die als een sterke loper
bekend staat. En dat bleek, Dirk liep een supermarathon van 2 uur en 49 minuten en finishte uiteindelijk
als derde man overall en eerste Nederlander in een totaaltijd van 8 uur 39 min en 41 seconden.

Dirk, van harte gefeliciteerd met deze fantastische overwinning!

(zie ook: www.dirkwijnalda.nl)

Vandaag is door de NTB bekend gemaakt dat Hellas Triathlon volgend jaar het NK Triathlon voor Masters mag organiseren! Hiermee wordt een grote ambitie van onze vereniging realiteit en hiervoor hebben veel leden zich de afgelopen jaren hard ingezet.

Het NK Masters zal plaatsvinden op 4 juli 2010 tijdens onze eigen wedstrijd, de Rijwielpaleis Bilthoven Triathlon. Deze wordt alweer sinds 2005 door ons georganiseerd.

Zie ook het persbericht van de NTB.

We hebben een nieuwe vlag! Een topkwaliteit vlag die je kunt meenemen als je bijvoorbeeld met een groepje naar een leuk evenement in binnen- of buitenland gaat, om zo onze vereniging nog meer te promoten. Een exemplaar van deze vlag ligt bij Michael en Peter. De vlag zal komend weekend in Eupen zijn première maken!

Als dank voor ieders inzet tijdens onze eigen Rijwielpaleis Bilthoven Triathlon werd afgelopen zaterdag de jaarlijkse Hellas BBQ gehouden. Voorzitter Michael bedankte alle leden voor hun inzet (“zonder jullie kan dit evenement niet doorgaan!”) en zette een aantal commissieleden extra in het zonnetje. We kunnen terugkijken op een zeer geslaagd evenement en dit ondanks de regen die met bakken tegelijk naar beneden kwam.
Ook de triathloncursisten waren uitgenodigd en voor hun was dit een mooie mogelijke gelegenheid om ook eens een andere kant van de club te zien. Het goede weer van de avond en het lekkere eten droegen bij aan de gezellige sfeer en dit feestje ging tot laat in de nacht door. Je zou bijna vergeten dat we een triathlonvereniging zijn.

‘Hoe de toepassing van de theorie van Almere naar Hawaï leidt’. Dit was de titel van een duopresentatie van Peter en mij voor een symposium over sport en voeding van de NVVL. Peter werd daar voorgesteld als meubelmaker en triatleet en ik als voedingskundige. De kern van onze boodschap was dat zelfs als je getrouwd bent met iemand die je kan helpen optimaal te eten en drinken tijdens training en wedstrijd, het jaren duurt voordat het perfect gaat. Dat je dus niet denkt dat je het allemaal wel weet, maar dat er in iedere nieuwe situatie het weer beter of anders kan.

Dat is misschien een ontmoedigende conclusie. Daarom volgt hier de samenvatting van de triatloncarriere van Peter die heel mooi eindigt bij zijn PR op Hawai.
Wedden dat je het op veel punten al veel beter doet dan hij in de jaren negentig deed?

–//–//–

Peter Vocking (44) is meubelmaker en triatleet. Peter is getrouwd met Yneke Vocking (44) voedingskundige. Ze kennen elkaar sinds 1991 van triatlonvereniging Hellas te Utrecht.
In 1992 doet Peter zijn eerste hele triatlon in Almere. In de voorbereiding gaat het al mis. Na een maaltijd van pannenkoeken, chips en bananen wordt er slecht geslapen in de bestelbus vlakbij de start. Ook de voeding tijdens de wedstrijd kon duidelijk beter. Met water in de bidons, bananen aan het frame en krentenbollen in de achterzakken werd geprobeerd een hele triathlon uit te lopen.
Peter: “Ik heb het gehaald maar vraag niet hoe. De marathon was een verschrikking maar het eerste wat ik dacht over de finish is “Yes, maar dit nooit meer. Drie dagen later dacht ik er al weer anders over en dan ga je bedenken hoe het een volgende keer beter moet. En daarnaast wilde ik graag een volgende keer binnen de tien uur finishen. Gelukkig kregen Yn en ik na deze zomer iets met elkaar. Dan zou het met de voeding wel geramd zitten een volgende keer.”

Yneke: “Peter bereidde zich dus voor op triatlon Almere 1993.
Rekenend met de gewenste fietstijd en looptijd kwamen we toen op flink wat reepjes en bidons vocht. Dat op basis van de theorie dat je maximaal 60-80 gram koolhydraten per uur kunt opnemen en een liter vocht. Ik probeerde de toen, meer dan ik nu zou doen, rekening te houden met wat Peter praktisch vond en hoe je een en ander aan kunt geven. Daarnaast was een belangrijk praktisch punt hoe de verversingposten van de organisatie geregeld zijn. Peter schrok van de vele bidons die hij moest drinken en wilde ook water in zijn bidons.”
Peter: “Zoveel eten en drinken als Yn wilde dat was toch wel wennen (een grote bidon per uur) Ik vond het erg veel. Ik heb getraind met piepjes om het eten en vele drinken te leren tijdens de inspanning. Op zich ging Almere 1993 best wel goed. Eten en drinken op de fiets is een kwestie van discipline en concentratie. Vooral concentratie is moeilijk tot het laatst toe vol te houden. Tja, en toch ging het tijdens het lopen niet helemaal optimaal.
Na tien km lopen leken de sinaasappelpartjes me heerlijk. Maar na veel teveel partjes kreeg ik ongelofelijke maagkrampen.”
Yneke: Zin in sinaasappel wijst eigenlijk op een vochttekort. Sinaasappel is dan een verkeerde keuze, aan alle kanten.”

Ondanks dat Peter een uur sneller is dan het jaar daarvoor is hij niet tevreden over zijn tijd.
Na jaren verbouwen, trouwen en het korte werk probeert hij het in 1997 weer.
Yneke is zwanger en hij heeft het idee dat het nog een keer kan. Helaas is Yneke aan het bevallen tijdens de wedstrijd en moet Peter na een PR gezwommen te hebben stoppen en naar huis.
In 2004 probeert Peter het opnieuw in Frankfurt. In deze wedstrijd kan Peter zich met een mooie tijd ook kwalificeren voor de triatlons der triatlons, Hawaï. Ondanks een prima voedingsstrategie was het lopen mentaal zwaar. Peter was vooral na al die jaren vergeten hoe ver het allemaal was.
In 2006 was er een herkansing in Frankfurt. Yneke: “Opnieuw hebben we bekeken wat ideaal zou zijn. Het liefst zo eenvoudig mogelijk: Bidon van 750 ml. dorstlesser per uur met nu wat extra zout en ieder uur een powerbar. We hebben extra natrium toegevoegd omdat de meeste commerciële dorstlessers wel wat extra natrium kunnen gebruiken. We hebben zoveel toegevoegd dat je het zout net niet proefde.” Peter: “Een bidon leegdrinken per uur is nog best wel lastig en een powerbar hapt ook niet gemakkelijk weg. Maar tijdens Frankfurt 2004 had ik lekkere sportreepjes die helaas door de warmte niet goed uit de verpakking kwamen. Met powerbar heb je dat probleem niet. De planning was 3 bidons op fiets en 2 bidons van de organisatie. Plus bidons in de wisselzone. Iedere 2 km was er een post bij het lopen. En dan moet je de discipline hebben om iedere keer te drinken.
Het was 34 graden. Dus voldoende drinken werd een nog grotere noodzaak. De 10 uur grens heb ik met 9:59 net gehaald. Yes!!!
De volgende dag werd bekend gemaakt dat ik me gekwalificeerd had voor Hawaï.”

“Hawaï blijft bijzonder omdat het de bakermat van de triatlonsport is. Er zijn wereldwijd maar 20 ironmans waar je je kunt kwalificeren dus je bent daar met de beste van de besten. Qua voeding heb ik hetzelfde gedaan als in Frankfurt. Tijdens het lopen kreeg ik nog last van een wee gevoel in mijn maag. Dat heb ik opgevangen met gelletjes powerbar met extra zout van de organisatie. Dat was in 2006 een nieuw product maar heeft me wel weer verder geholpen. Tot vandaag zijn rond de 150 Nederlanders gestart in Hawaï. En van die Nederlanders zijn er maar 24 sneller dan ik. Ik ben er dan ook trots op dat ik Hawai op mijn naam heb met een PR van 9:46!”

Yneke en Peter Vocking (www.voedingsadvies.info)

Uitstappen. Er de brui aangeven. Opgeven. De handdoek in de ring gooien. Het hoofd laten hangen. Je benen worden zwaar, je kan niet meer en je stapt uit. Wat gebeurd er in je hoofd vlak voor het moment dat je besluit op te geven? Je benen kunnen best nog een paar extra stappen maken, waarom dan toch toegeven aan dat hoofd?

Als de race niet lekker loopt zitten er vaak stemmen in je hoofd. Je kan het niet hé. Dit is niet voor jou weggelegd. Waar ben ik aan begonnen? Zie je nou wel, die anderen kunnen het veel beter. Dit is een verloren zaak. Dat niveau van vroeger zal ik toch nooit meer halen.

Je moet er niet naar luisteren. JIJ bent niet die stem. Het is je moeder, of je geliefde of de leraar maatschappijleer, maar niet JIJ. Als je dat stemmetje hoort zeg dan: Ga weg! Go away mum.
Luister naar je innerlijke stem. Die klinkt krachtiger en komt uit je hart. Mij krijgen ze er niet onder! Ik zal ze eens een poepie laten ruiken! Yes we can! Ik loop de beste race van dit moment.Ik geef alles!

En als je dan toch uitstapt, bedank je moeder dan voor haar zorgen.

Harry

Onze vaste fietstrainers Peter en Ruud zijn op vakantie. Ik, Lennard Link, mag daarom donderdag 7 mei de fietstraining geven aan groep 1. Ik wil tijdens de training het tijdrijden en het afstand houden oefenen.

Wat zijn ook weer de stayer regels ? Hier vind je ze in het wedstrijdreglement van de NTB in enigszins gecompliceerde bewoording:

Hier op triathlonweb.nl staat het al toegankelijker.

Ik vat het maar even samen in eigen woorden: 10 meter afstand houden, uiterst rechts rijden, altijd links inhalen, een inhaaloperatie mag niet langer dan 30 seconden duren, als iemand je inhaalt laat je terugzakken tot 10 meter. En stayeren is echt heel erg verboden!!

Donderdag aanstaande oefenen we het richting Austerlitz en op de Lange Wetering. Om de 10 seconden vertrekken. Inhalen mag maar afstand houden moet!

Cu on the web and say no to drafting: