Stemmen in mijn hoofd

Uitstappen. Er de brui aangeven. Opgeven. De handdoek in de ring gooien. Het hoofd laten hangen. Je benen worden zwaar, je kan niet meer en je stapt uit. Wat gebeurd er in je hoofd vlak voor het moment dat je besluit op te geven? Je benen kunnen best nog een paar extra stappen maken, waarom dan toch toegeven aan dat hoofd?

Als de race niet lekker loopt zitten er vaak stemmen in je hoofd. Je kan het niet hé. Dit is niet voor jou weggelegd. Waar ben ik aan begonnen? Zie je nou wel, die anderen kunnen het veel beter. Dit is een verloren zaak. Dat niveau van vroeger zal ik toch nooit meer halen.

Je moet er niet naar luisteren. JIJ bent niet die stem. Het is je moeder, of je geliefde of de leraar maatschappijleer, maar niet JIJ. Als je dat stemmetje hoort zeg dan: Ga weg! Go away mum.
Luister naar je innerlijke stem. Die klinkt krachtiger en komt uit je hart. Mij krijgen ze er niet onder! Ik zal ze eens een poepie laten ruiken! Yes we can! Ik loop de beste race van dit moment.Ik geef alles!

En als je dan toch uitstapt, bedank je moeder dan voor haar zorgen.

Harry