Onlangs keerde ene Lance A. verrassend sterk terug in de triathlonsport. Ooit was Lance lid van een lokale triathlonclub en draaide hij vast lekker mee in groepje 34 op de baan. Op zaterdag moest hij ongetwijfeld steevast om 9 uur door de lokale mopper-Martha uit het zwembad verjaagd worden. Lance bleef maar doorgaan met zwemmen want hey “If it feels good, you’re not doing it right” zo had hij ergens gelezen.

Al snel kwam Armstrong erachter dat trainen voor een triathlon best wat tijd kost, als je een beetje vooraan wilt meedoen in een wedstrijd. Hij besloot maar eens wat meer aandacht te besteden aan het fietsen. Als vader van twee begrijp ik de keuze van Lance: het combineren van triathlontrainingen met een gezin is best een opgave. Maar het kan natuurlijk wel.

Onze kinderen zijn nu 8 en 10 jaar oud. De afgelopen jaren heb ik geleerd dat het mogelijk is om flink te sporten als je er een gezinnetje op na houdt. Hieronder wat aandachtspunten.

Train cross
Nederlandse kindertjes gaan als ze een jaar of 5 zijn op zwemles. Het duurt voor de meeste kinderen 1 á 2 jaar voordat ze diploma A en diploma B op zak hebben. Menig ouder ervaart de wekelijkse gang naar de zwemles als een bezoeking. Zo niet de triatleet. Die levert zijn schatje(s) af bij de zwemles en duikt vervolgens zelf ook het water in. Voorwaarden om deze constructie tot een succes te maken: zwemlessen waar je als ouder niet bij mag blijven en een glazen wand tussen de zwemzalen. Andere toepassingen van de crosstraining: de fietstraining met een rijk gevulde fietskar en de duurloop met volgfiets met daarop een uitgelaten kind.

Wissel snel
Duurtrainingen kosten tijd, maar met snelle wissels kan er meer dan je denkt. Voorbeeld: op vrijdagochtend begint school om 8.30 uur. Om 8.31 uur kun je starten met een lange duurloop. Zorg aan het einde van de langzame duurloop voor een snelle wissel. Ouders kijken je meewarig aan als je om 12.00 uur wéér in je hardloopoutfit op het schoolplein verschijnt en vragen: ‘Ben je nou nóg niet wezen lopen?’

Combineer
Een duurloop naar kantoor, zwemmen in de lunchpauze en in het weekend op de fiets naar de schoonfamilie die hopelijk ver weg woont. Dat klinkt niet zo aardig, maar levert wel een lekkere lange fietstraining op. Vroeg opstaan is ook een goede manier om te trainen zonder het gezinsleven al te zeer te verstoren. Kilometers maken op de zondagochtend van 7 tot 10 terwijl de kindertjes zich laven aan Sponge Bob en de mama zich nog eens omdraait.

Zorg voor haalbare doelen
Door schade en schande ben ik erachter gekomen dat de hoeveelheid tijd die je per week kunt besteden aan sport en andere nevenactiviteiten écht eindig is. En oh ja: het gezin is geen nevenactiviteit. Het is core business. Door haalbare doelen te kiezen en door ook eens ‘nee’ in plaats van ‘ja’ te zeggen tegen bestuur zus, redactie zo, evenement hier, straatfeest daar of duurloop zoveel, lukt het me inmiddels om tijd over te houden om af en toe gewoon uit het raam te staren of een boek te lezen als het stil is in huis.

Schaats op natuurijs
Die Lance van hierboven had in 1996 een ontmoeting met meneer K. Meneer K. is verdwenen uit zijn leven en Lance heeft zich op het sporten gestort. Ik had in 1999 een ontmoeting meneer Multiple S. Meneer MS zal niet meer uit mijn leven verdwijnen en ook ik heb me op het sporten gestort. Sinds 1999 voelt sporten voor mij als schaatsen op natuurijs: ik geniet ervan zolang het nog kan en combineer naar hartenlust. Pluk de dag!

“If it feels good, you’re not doing it right.”

Deze wijsheid las ik laatst weer eens, in het clubblad van Hellas Triathlon. En ik realiseerde me dat dit zeker opgaat voor zwemmen. Als het lekker voelt, is de kans erg klein dat het ook goed gaat. Ik heb in mijn hele zwemleven eigenlijk maar heel kort meegemaakt dat het geweldig voelde en ook geweldig (hard) ging. Dat was toen ik me in de toen nog nieuwe en revolutionaire zwempakken kwalificeerde voor de Olympische Spelen van Sydney. Elke race die ik dat weekend zwom ging goed en snel. De tijden die ik daar zwom heb ik daarna (helaas…) nooit meer gehaald. Flow, noemen ze dat.

De Flow ging nog heel even door. De maandag erna leek het in de training ook nog vanzelf te gaan. Maar 1 weekend later was het supergoede gevoel al weg. Om nooit meer terug te keren, althans niet in combinatie met een goede uitvoering of uitslag.

Technische sport
Zwemmen is gewoon een heel technische sport. Om ergens echt goed in te zijn, moet je het minimaal 10.000 uur hebben gedaan, zeggen ze wel eens. Ik heb even gerekend en denk dat ik dit net haal. Ongeveer 20 jaar gezwommen, dus gemiddeld 500 uur per jaar is 10 uur per week. Dat heb ik misschien net gehaald, in de topjaren haalden we wel 20 uur training in een week.

De gemiddelde triatleet traint 1 a 2 uur per week en is daar na zijn twintigste mee begonnen. Zeer optimistisch gerekend haalt hij/zij na 10 jaar trainen de 1000 uur… Vind je het dan raar dat het nog steeds het moeilijkste onderdeel is van de Triathlon?

Onbewust bekwaam
Triatleten vragen me wel eens, hoe ik dat nu doe, zo hard zwemmen. Of in ieder geval, hoe laat ik het zo makkelijk lijken. Maar dat is moeilijk uit te leggen. Ik ben onbewust bekwaam* (hoewel ik me steeds meer realiseer dat ik onbewust inmiddels al tamelijk onbekwaam ben geworden). Ik doe het goed, maar weet niet hoe ik het doe. De meeste triatleten zijn zich redelijk bewust van hun onbekwaamheid als zwemmer, maar zijn zich nog onbewust hoe ze dat moeten veranderen. En in gunstigste geval (of juist ongunstigste) voelt het best goed als ze liggen te zwemmen. Maar eigenlijk is het technisch een drama!

Het is namelijk heerlijk zwemmen als je lekker weinig water pakt met je armen en alleen maar schept met je handen. Hoe minder water je pakt, hoe minder pijn het doet! Techniek en kracht worden wel eens als twee aparte zaken bekeken. Maar uit eigen ervaring kan ik vertellen dat het heel veel kracht kost om technisch goed te zwemmen: immers, dan pak je heel veel water en schuif dat maar eens allemaal naar achter (of eigenlijk, trek jezelf daar maar eens aan naar voren!)

Ik kan nu nog precies één baan technisch goed zwemmen en dan begeven mijn spieren het. It doesn’t feel good, but I am doing it right!

*Voor de achtergronden van (on-)bewust (on-)bekwaam bekijk deze website.

De organisatie probeert de aandacht en nieuwsgierigheid van potentiële deelnemers te prikkelen door de locatie nog even geheim te houden. Wel licht zij een tipje van de sluier op: in de driehoek Utrecht, Hilversum, Amersfoort met voldoende parkeermogelijkheden in de buurt en op fietsafstand van diverse stations.

Of het evenement doorgaat, is afhankelijk van het weer. De organisatie hoopt op vorst, veel vorst. De voorbereidingen zijn getroffen en de draaiboeken liggen klaar. Nu nog een beetje inpraten op Koning Winter.

De organisatie gaat er vanuit dat de plotse aankondiging van tijd en plaats voor de meeste triatleten geen probleem zal zijn. Op de woensdag wordt bekend gemaakt dat op de aansluitende zondag het parcours bestormd kan worden. Ben je nog niet zo’n doorgewinterde triatleet? Geen zorgen, iedereen mag meedoen. Finishen met een glimlach is het doel.

Naast sportieve prestatie is er ruimte voor plezier en genot. Met een open veiling voor een plek in de wisselzone kunnen de uitslagen worden beïnvloed. De donatie die wordt gedaan bij inschrijving bepaalt de volgorde van toegang tot het parc ouvert (en helaas… hierbij is geen inzicht in de giften van anderen). Ook zorgt de organisatie voor warme versnaperingen, goede prijzen en een kruidenbittertje om de finish mee te bekronen!

Inschrijven kan via de website crosslofischa.jimdo.com. Wil je op de hoogte blijven van het laatste nieuws? Volg Crosslofischa op Twitter. Wil je helpen als vrijwilliger? Stuur een e-mail naar crosslofischa@gmail.com. Er zijn een aantal leuke taken op de dag zelf en het belooft een hoop lol te worden!

Om het belang van de cross te onderstrepen, heeft de Atletiekunie ervoor gekozen het NK voor drie jaar te koppelen aan een groot evenement, de Warandeloop. Agnes werd op de 5600 meter eerste in de categorie V40 en behaalde een vierde plek overall in 22.11. Bert won in zijn categorie M65 in 22.46. En zo kon het gebeuren dat Agnes en Bert zich dit jaar opnieuw Nederlands Kampioen 2011 mogen noemen.

Niet alleen May werd in het zonnetje gezet, ook Hellas-leden Wouter Kegge (tweede plaats overall) en Femie Willems (1ste bij dames 50) werden gehuldigd. Laatstgenoemde won in haar leeftijdscategorie ook het nationale sprint-triathlon klassement. Op diezelfde afstand legde Gert Hardeman beslag op de 2e plaats bij heren-40.

Bij de triatloncircuits olympische afstand (leeftijdsklassementen) waren Roos Tji (D40) en Marijn de Jonge (H20) succesvol met een eerste plaats. Op diezelfde afstand kwamen ook Martine van Aalst (2e D20) en Annick Senten (3e D30) op het podium.

Tekst: Jan Stolk

Triathlonvereniging Hellas heeft de finale van de Verenigings Competitie van de Nederlandse Triathlonbond gewonnen. Bij de Rutbeek Triathlon in Enschede bleken de Utrechters meer punten gescoord te hebben dan de andere deelnemende verenigingen. Hiermee prolongeerde Hellas voor het derde achtereenvolgende jaar deze prachtige titel. Bekijk de foto’s van Hellas-leden in actie tijdens de finale. Meer informatie over de Verenigingscompetitie.

Bron: Almere Holland Triathlon/ Foto: Fotoclub Almere

Gebruikelijk is het niet voor Boshuis om een evenement financieel te ondersteunen. ‘Ik maak voor Hellas Triathlon een uitzondering. Normaal gesproken, zoals bij de Alpe D´Huzes of de marathoncup, sponsor ik in materialen. Of ik sponsor talenten zoals triatleet Dirk Wijnalda. Maar de RBT heeft cash nodig. Omdat ik weet dat de triathlonpoot van Hellas al jaren een succes van het evenement weet te maken, maak ik graag een uitzondering.’

Boshuis zal tijdens de triathlon niet urenlang langs het parcours staan. ‘Het fietsonderdeel van triathlon begrijp ik als geen ander. Ik vind het ook bewonderenswaardig hoe die atleten met hun tijd en sport omgaan. Maar zelf heb ik na 100 kilometer wielrennen toch echt zin in koffie en een stuk taart. Om van het zwemmen en lopen nog maar te zwijgen’, grapt de hoofdsponsor.

De triathlon in Utrecht vindt plaats op zondag 10 juli: www.triathlonutrecht.nl

Verrassing

De grote verrassing van de dag was de 2e plaats overall bij het EK Powerman en de NK titel bij de vrouwen voor May. Ze won bij haar debuut op deze afstand het duel om de titel van Maud Goldstein en bleek ook sterker dan kanshebbers als Ulrike Schwalbe en Heleen van de Vaate. Sterk lopend en fietsend op de nieuwe tijdritfiets en onderweg gecoached en verzorgd door echtgenoot Jan werd dit mooie resultaat binnengehaald.

Daarnaast behaalde Bert Streumer een mooie eerste plek bij de M65 (NK en EK). Bart eindigde goed voorin en had vooral een sterk fietsonderdeel. Voor Jan was het een kennismaking met de lange duatlonafstand.